نوشته های همین طوری من

بعد از تولد یک نوزاد همه ی اطرافیان (و حتی خودش) روز به روز منتظر یک نکته و چیز جدید می گردن!

دندون درآورده؟! دندون سومش هم در اومد؟! و ...

می تونه بشینه؟! چاردست و پا میره؟! هنوز راه نمیره؟! و ...

می تونه صحبت کنه؟!! چه چیزایی یاد گرفته بگه؟! و ...

تا حالا به این نکته توجه کرده بودید، این یک نکته ی مشترک بین همه ی ماست؟! همه ی ما منتظریم که یک بچه روز به روز به دنیای ما ادم بزرگا نزدیک تر بشه! و به تکامل برسه

جالبه که این موضوع فقط برای بچه هاست!! شده کسی از شما بپرسه که بعد از یک ماه، حتی یک سال، چه چیز جدیدی یاد گرفتین؟؟!!! چرا حتی خودمون از خودمون نمی پرسیم! چرا برای خودمون انتظار نداریم که روز به روز به تکامل واقعی مون نزدیک تر بشیم؟!

شاید امروز، زیاد هم دیر نباشد... شاید

دیدید وقتی برای بچه ای  یه چیزی می گیرن؛ بچه این قدر سرگرم میشه که دست مادر یا پدرش رو ول می کنه!

ما هم مثل اوناییم،خیلی از چیزای تو دنیا ما رو مشغول خودش کرده!

بچه هاا خیلی زود متوجه می شن و دنبال پدر یا مادرشون می رن و سریع دست اونا رو می گیرن، امامعلوم نیست که ما متوجه بشیم یا نه!

کاش ما هم قبل از این که خیلی دیر بشه بفهمیم که گم شدیم!

گاهی اوقات (شایدم اکثر اوقات) کارهای روتین انجام می دیم و دریغ از یک ذره فکر و اندیشه! زمونه جوری عوض شده که فکر می کنیم، فکر می کنیم!!!!

به نظر می یاد این قدر فکر نکردیم که یادمون رفته اصلا چه جوری بوده!!!

وقتی کوچیک تر بودیم خیلی برامون مهم بود خدا کیه؟ کجاست؟ وقتی یکی می میره چی میشه؟! بهشت چه جوریه و جهنم!!!

الان که می تونیم کشف کنیم و فکر کنیم.....

افسوس!

توبه کردن منو یاد شبهای قدر می ندازه!فقط اون شباست که یادمون می یاد خیلی زیاد گناه کردیم!

بعد از مراسم هم احساس خوبی داریم که گناهانمون بخشیده شده، غافل از این که اصل توبه پشیمانی صرف نیست، تلاش بر ترک گناه و جبران اون هم بخش مهمی از توبه کردنه!

اینا رو گفتم که ازتون بپرسم فکر می کنید دلیل این که برادران حضرت یوسف تا مدت های مدیدی توفیق توبه پیدا نکردن چی بود؟ جز این که گفتن حالا وقت زیاده! یه روزی توبه می کنیم! ما که هستیم، خدا هم هست، چرا عجله کنیم؟ یا شاید هم به خاطر این بوده که نمی تونستن جبران گناه رو انجام بدن؟

همیشه وقتی کابوس می بینیم دوست داریم سریع تر از خواب بیدار بشیم.

عوضش وقتی یک خواب شیرین می بینیم هیچ وقت دوست نداریم از خواب بیدار بشیم.

میگن وقتی می میریم از خواب بیدار می شیم.

به نظرتون وقتی از این خواب (دنیا) بیدار میشن، چه حسی دارین؟ دوست نداشتین رویاتون تموم می شد یا این که خوشحال می شدید که از این کابوس بیرون اومدید؟؟!!

چه قدر توشه برای یک سال جمع کردین؟!

خیلی ها امروز رو به من و شما تبریک گفتن، ببینید خودتون هم بعد از این یک ماه اگه قرار بود به خودتون تبریک بگین این کار رو می کردین یا ... جای تبریک گفتن نداشت!!!

امیدوارم که جای تبریک گفتن داشته باشه و تو این یک ماه دست رنج و توشه ی خوبی از تقوی جمع کرده باشیم

عیدتون مبارک!

این روزا که قرآن رو حتما می خونید دیگه!

داستان حضرت موسی و ساحران رو هم که تو قرآن بارها تکرار شده رو هم که یادتون می یاد

بعد از معجزه ی حضرت موسی اولین کسانی که به اون ایمان می یارن، ساحران بودن. تازه علی رغم تهدیدات فرعون از دین تازه ی خودشون دست برنمی دارن

وقتی بهش فکر می کنم با خودم می گم این ساحران چقدر دلشون آماده بوده که تا حق رو دیدن این قدر محکم ایمان آوردن.

خوشا به سعادتشون.

می گن تو ماه رمضان، شیاطین در غل و زنجیر هستن. نظر شما چیه؟!

آخه بعضی از گناه های ما آدما باز هم تکرار می شه! حتی بدون وجود شیاطین! یعنی دست اونا رو از پشت بستیم؟؟!!

و یه مطلب در مورد گناهان کبیره:

فکر می کنین فرق گناه و گناه کبیره چیه؟

انجام گناه کبیره، فرد را مستحق آتش دوزخ (جهنم) می کند.

تا حالا از این زاویه به گناه کبیره نگاه کرده بودید؟!

پس هر چی بیش تر دروغ بگیم، لیاقتمون برای آتش بیش تر و بیش تر میشه!!!